تعداد افراد آنلاین : ۳,۳۱۶ نفر
آخرین به روز رسانی : ۱۱ دقیقه قبل
یک گرم طلای 18 عیار : ۱۲۳,۴۱۰ تومان
سکه تمام بهار : ۱,۳۱۲,۵۰۰ تومان
دلار: ۳۴,۲۷۳ ریال
یورو: ۴۰,۳۲۲ ریال

آخرین اخبار


کد خبر: 36713
تاریخ انتشار: چهارشنبه, ۰۸ شهریور ۱۳۹۶ ۲۱:۴۲
دسته: دیروزنامه
پرینت
ایمیل

رنگی تازه تر به زندگی

مریم السادات شاه امیری:

سخن گفتن از برخی واژگان و فراتر از آن رسمی که در سکوتِ ثانیه ها در قلبمان و در تاریخچه ی عواطفمان نقش یافته گاهی آنچنان دشوار می نماید که واژگانِ در دستمان، سر در گمِ بیانشان گشته و ما را از بیان آنچه سالهاست بی آنکه بدانیم در درونمان رخنه یافته و آرام آرام بذر جداییِ عاطفی را میانمان بارور ساخته ناتوان گرداند.

رنگی تازه تر به زندگی

آری شاید سخن گفتن از روابطی که جنسشان، اصالتشان و وجودشان حتی اگر برایمان سراسر عشق و صمیمیت نباشد؛ خالی از زیبایی های ظریفی نخواد بود که با ظرافتِ احساسمان، سراسر محبت و احساسِ آرامش می گردد؛ دشوار نماید.

در حقیقت شاید برای بعضی از ما واژگانی آنچنان بی ارزش تلقی گردند که حتی گوشه ای از دلمان را به شنیدن و لمس نوای دلنشینش نسپرده و پیش از لمس حقیقتش از آن گریزان باشیم. اتصالاتِ عمیق و در ظاهر گسسته ای که عواطف، احساسات و محبتمان را در چهارچوبِ واژگان و تضادهایی همچون تمایز یافتنِ واژگانِ مادر از مادرشوهر یا مادرزن، پدر از پدرشوهر یا پدرزن و تمامی واژگان متقابلی که دیوارها و خط قرمزهای ناخواسته ی عواطفمان گشته اند؛ چهارمیخه نگاه داشته و ما را از آنچه حقیقتمان است دور می سازد.

گاهی از خاطرمان می رود تک تکمان لحظاتِ نابِ جوانیمان روزی سرریز گشته و خود در همان جایگاهی خواهیم بود که آن زمان تمایلی به این خط قرمزها نخواهیم داشت. لحظاتی که جگرگوشه مان هر لحظه از زندگی مان دور گشته و با او که جزئی از وجودمان است در بیگانه ترین گوشه ی عواطفش جای می گیریم. گاهی کامِ فنجانِ لحظاتی را که نه به عنوان یک همسر، بلکه به عنوان یک انسان می توانیم احترام دارِ کسانی باشیم که شخصی که اکنون محور زندگی مان است؛ حاصل زحمات آنهاست؛ تلخ نموده و جای زیستن و لذت از ثانیه ثانیه های عمرمان، در معامله ای سراسر باختِ جوانیمان عمر می گذارنیم. مگر می توان از بذری که نهادش عشق و محبت نیست انتظارِ بارور شدنِ نهالی سراسر عشق و آرامش داشت؟ مگر می شود به عزیزترین کسانِ زندگیِ همسرمان عشق نورزیم و توقع محبت و وفاداری داشته باشیم؟

گاهی از گوشه ی ذهنمان ربوده می شود که زندگی به شکل غریبانه ای تکرار روزهایی است که گاهی رویایمان، زیستن در ثانیه ثانیه هایش و گاهی کابوسمان، نفس کشیدن در لحظاتی است که گاهی خواسته یا ناخواسته، با نهاد مهر یا بی مهری برای اطرافیانمان ایجاد نموده و یا به نظاره اش نشسته ایم. درست شبیه به سیری پیوسته در جریان، که بی استثناء تمام لحظاتش برای تمامی مان تکرار می گردد و پژواکِ سرودِ زندگیمان در گذشته، تصویر محو آینده مان را لحظه به لحظه ساخته و ما را به سمتی سوق می دهد که هیچ گاه در ثانیه ثانیه هایی که در آن نفس می کشیم به آن نمی اندیشیم. شاید کمی زیستن با همان رنگ و لعابی که دوست داریم آینده مان باشد و باری از دوشِ لحظات محوِ پیش رویمان را بردارد؛ چیزی از ارزش هایمان را نه تنها نکاسته، بلکه ذره ذره های وجودمان را نقش انسانیت بخشد. شاید سخنان پیشِ رو دور از ذهن به نظرمان جلوه نماید؛ اما اگر بدانیم رسالتمان تنها به قدر توانایی مان است زندگیِ پیش رویمان آسان تر می شود.

آری شاید رسالتمان به کوتاهی تماس یا دیداری، به عظمت احترام و ارزشی که قبل از آنکه به اطرافیانمان گذارده باشیم به خود گذاشته ایم؛ و یا شاید به وسعت محبتی معنا پذیرد که تبعیض در گوشه ای از تار و پودِ رفتارمان جای نگرفته باشد. شاید و تنها شاید با کمی محبت -همان بذری که درونمان ریشه دوانده و انسانیتمان را بارور می سازد تار و پودِ از هم گسیخته و بی شکل آینده مان نقشی پذیرد که لحظاتِ پیش رویمان را رنگی تازه تر بخشد.



+ 0
مخالفم - 0

تعداد نظرات: 0
منتشر نشده: 0

ارسال نظر




کد امنیتی
تازه کردن




چند رسانه ای
آخرین به روز رسانی : ۱۱ دقیقه قبل
تعداد افراد آنلاین : ۳,۳۱۶ نفر
تعداد کل اخبار : ۳۶,۰۴۷ مورد
اخبار امروز : ۳ مورد
تیترها: