بلیط هواپیما
رسانهویژه
کد مطلب :34649

تلخ و شیرین های چهار دهه روزنامه نگاری همراه با حسین واحدی پور/عکس

چارتر

می‌گوید از کلاس سوم دبستان عاشق روزنامه‌نگاری بوده و عشقش را تا امروز که قریب به 60 سال از آن زمان می‌گذرد، حفظ کرده است.

سیده سمیرا متین‌نژاد

ایرنا:گوینده این سخن، «حسین واحدی‌پور» صاحب امتیاز، مدیرمسئول و سردبیر روزنامه «خبرجنوب» است. او معتقد است اگر روزی روزنامه‌اش از مدار استقلال خارج شود، باید آن را تعطیل کند.
خبر روزنامه نیست، موسسه است؛ صاحب امتیاز روزنامه «خبرجنوب» بر این نکته تاکید می‌کند. از درخت این روزنامه 40 ساله که در ابتداي انقلاب كاشته شده، 9 ثمره دیگر پدید آمده است: «خبر ورزشی»، «خبر بانوان»، «توریسم»، «کتاب هفته خبر»، ماهنامه «ورزش و تصویر»، فصلنامه «نوشتا»، «خبرآنلاین»، «توریسم آنلاین» و «خبر ورزشي آنلاين».
واحدی‌پور خود را از قدیمی‌های روزنامه‌نگاری و پيشكسوت ترين مدير رسانه اي جمهوري اسلامي معرفی می‌کند. او از 10 سالگي و سوم دبستان با «کیهان بچه‌ها» وارد عرصه مطبوعات شد. می‌گوید: از کلاس ششم دبستان تا هشتم دبیرستان خیلی فعال بودم و در بسیاری از نشریات تهران فعالیت خبری می‌کردم.
در روز‌های منتهی به انقلاب 1357 بود که «خبرجنوب» با سه پیش‌شماره به استقبال روز‌نامه شدن رفت. واحدی‌پور رزومه مطبوعاتی ‌خود را با همان سه شماره ارائه کرد و مجوز انتشار روزنامه اش را در سال 1358 گرفت.
مدیرمسئول «خبرجنوب» درباره سه پیش‌شماره این روزنامه در حال و هوای تحولات انقلاب می‌گوید: انقلاب 57 به پيروزي نزدیک شده بود، زمزمه‌های آمدن امام(ره) به گوش می‌رسید، یکی دو تاریخ برای آمدن امام(ره) مطرح شده بود، یک مرتبه که مسجل شده بود امام به کشور وارد می‌شوند، روز يكشنبه هشتم بهمن بود كه در تاریخ 5 بهمن، اولین پیش‌شماره را منتشر کردم؛ اما شرایط برای ورود امام در آن روز فراهم نشد. پیش شماره دوم را در 12 بهمن‌ماه منتشر کردم،‌ روزی که امام آمدند و سومی را هم در روز پیروزی انقلاب 22 بهمن ماه 1357.
واحدی‌پور با اشاره به اینکه منابع خبری پیش‌شماره‌های «خبرجنوب»، رادیو، تلویزیون و خبرنگاران تهران و شیراز بودند، می‌افزاید: عکس‌ها را از عکاسان خبری تهران می‌گرفتم؛ ضمن اینکه در آن زمان عکس‌ها را هم در خیابان‌ها می فروختند؛ مثلاً عکس پایین آمدن امام از پلکان هواپیما در همان روز به میزان وسیعی توزیع شد و توانستیم آن را در همان تاریخ چاپ کنیم.
به گفته واحدی پور، بیشتر روزنامه‌های کشور چاپ خود را در دوران انقلاب متوقف کرده بودند؛ البته کسی روزنامه‌ها را تعطیل نکرد، بلکه نبود منابع اعتباری و از همه مهمتر عدم امنیت روزنامه‌نگاران باعث توقف انتشار روزنامه‌ها توسط خودشان می‌شد و برخي هم به صورت گاهنامه و چندشماره‌ای منتشر می‌شدند. در آن زمان روزنامه‌های کیهان و اطلاعات به‌صورت روزنامه‌های عصر منتشر و سه پیش‌شماره انقلابی «خبر» هم در نوبت عصر منتشر شد.
ترور با لبخند
او درباره دشواری‌های روزنامه‌نگاری در دوران انقلاب عنوان می‌کند: در ابتدای انقلاب، منابع مالی دولتي روزنامه‌ها قطع شد؛ جز این، گروه‌های تروری به وجود آمدند که در ظاهر، جوانان آراسته‌ای بودند، روزنامه‌نگاران را هدف می‌گرفتند و با لبخند آنها را ترور می‌کردند. اغلب مديران هم برای حفظ امنیت شان، روزنامه‌هايشان را تعطیل کرده بودند و علاوه بر این، کاغذ کاهی به صورت شيت به دلیل وارداتی بودن، نایاب شده بود و عملا امكان تهیه مواد اولیه انتشار روزنامه وجود نداشت و به همين دلايل همه نشريات خارج از تهران تعطيل شدند.
به گفته وی، پیش از انقلاب در استان فارس 11 نشريه چاپ می‌شد؛ اما با وقایع‌ پیش‌آمده، روزنامه «خبر» یکه‌تاز عرصه مطبوعات، نه تنها در فارس که در میان همه استان ها شده بود و تا هشت سال هیچ نشريه‌ ای در خارج از پایتخت به چاپ نمی‌رسید و پس از هشت سال در قزوين، نشريه «ولايت قزوين» و 15 سال بعد در جنوب كشور، نشريه «سبحان» چاپ شد. در این زمان، به گفته واحدی پور، خبرگزاری‌ پارس سابق (که بعد از انقلاب به «خبرگزاری جمهوری اسلامی» تغییر نام یافت) تولید بولتن‌های هفتگی اخبار را آغاز کرده بود.
 صبحانه با خبر
واحدی‌پور با ارائه سه پیش‌شماره به وزارت فرهنگ، مجوز روزنامه «خبرجنوب» را در سال 1358 دریافت می‌کند و تاریخ انتشار رسمی آن را اول مهرماه 1358 قرار می‌دهد. این روزنامه‌نگار پیشکسوت درباره انتخاب عنوان «خبرجنوب» برای روزنامه‌اش گفت: اسم روزنامه را «خبرجنوب» گذاشتم چون می‌خواستم مردم از طریق روزنامه، به خبر دسترسی داشته باشند. در آن زمان منبع دریافت اخبار، رادیو و تلویزیون و بعضا روزنامه‌های تهران بود که با یکی دو روز تاخیر به شهرستان‌ها می‌رسید و خبرها كهنه شده بود؛ اما من به کار سرعتی علاقه داشتم و با این هدف، «خبرجنوب» را راه‌اندازی کردم که مردم هر روز صبح هنگام صرف صبحانه، یک روزنامه در مقابل خانه‌شان ببینند.
همزمانی دو انقلاب؛ انقلاب در ایران و انقلاب در صنعت چاپ
چندسال قبل از انقلاب، صنعت چاپ نیز دچار دگرگونی‌هایی شده بود، حروفچینی سربی جای خود را به چاپ افست داده بود. چاپخانه‌های قدیمی عموماً فوت و فن ليتوگرافي و چاپ افست را نمی‌دانستند و دستگاه هاي آن را نداشتند و همین موضوع کار را برای انتشار روزنامه «خبرجنوب» دشوار می‌کرد؛ چرا که چاپ افست به مراتب باکیفیت‌تر و کم‌دردسرتر از چاپ با حروفچینی سربی بود؛ از همین رو است که وقتی چاپخانه‌های قدیمی شیراز حاضر نشدند هر روز براي انتشار نشريه روزانه، فيلم و زينگ بگيرند و روزنامه «خبرجنوب» را با چاپ افست منتشر کنند، واحدی‌پور به فکر آموزش افرادی افتاد که فن فيلم و زينگ گيري را بیاموزند و از آن اختصاصاً برای ليتوگرافي روزنامه «خبرجنوب» استفاده كنند.
صاحب‌ امتیاز، مدیرمسئول و سردبیر روزنامه «خبرجنوب»، در آن زمان چاپخانه مصطفوی را برای انتشار روزنامه‌اش برگزید، چاپخانه‌ای که پیش از «خبر»، هیچ روزنامه‌ای را منتشر نمی‌کرد.
او می‌گوید: در ابتدا روزنامه را در چهار صفحه، کمی بعد هشت صفحه و پس از آن تا 12 صفحه و بعد براساس استقبال و نیاز مخاطب، تعداد صفحات را به تناوب افزایش دادیم.
واحدی پور می‌افزاید: چاپخانه مصطفوی یک کارگر را مسئول چاپ روزنامه کرد به نام آقارضا صدیقی كه خدا بيامرزدش، خانه اش پشت کارخانه زیمنس در شیراز بود. کار ما در روزنامه تا ساعت 2 شب طول می کشید، بعد حدود ساعت 4 صبح می رفتم در یک مغازه آش‌فروشی در محله گودعربان، یک ظرف بزرگ آش یا حلیم یا حلوای زرد می‌گرفتم، می‌رفتم در خانه آقارضا. ايشان می‌آمد در را باز می‌کرد، کاسه آش را می‌گرفت و من هم نیم ساعتی توی ماشین استراحت می کردم تا او آماده می شد و راهی چاپخانه می‌شدیم. وقتی به چاپخانه می‌رسیدیم دوباره می‌رفتم مغازه آشی و برای کارگران چاپخانه صبحانه می‌خریدم و این برنامه هر روز ما بود.
او می‌گوید: وقتی روزنامه چاپ می‌شد، 20 نسخه را در ماشین می‌گذاشتم و به مردان کهنسالی می‌دادم که صبح‌ها پیاده روی می‌کردند و همه روی جدول پياده‌رو مي نشستند و منتظر روزنامه «خبر» بودند و سپس راهی خانه می‌شدم.
یاران دیرین خبر
این روزنامه نگار پیشکسوت، روزنامه‌اش را با 15 نیرو راه اندازی کرد که از آن 15 تن هنوز چهار تن با او همکاری می کنند. این یاران دیرین، امیرهمایون یزدان‌پور، سعید جمشیدپور، منصور آرامش فرد و بهمن پگاه‌راد هستند که همگی از پیشکسوتان و داعیه داران خبرنگاری در شیراز به شمار می‌روند، پس از آنها محمدتقی زرین چنگ نیز از خبرگزاری ایرنا (پارس سابق) به این حلقه پیوست که هم‌اکنون نیز مسئولیت معاون سردبیر روزنامه «خبرجنوب» را بر عهده دارد. ‌همچنین ایرج زارع کاریکاتوریست معروفی که برای توفیق و گل‌آقا نیز کار می‌کرد، برای صفحه اول 10 شماره از روزنامه «خبر» به صورت اختصاصی طرح زده بود.
واحدی‌پور منبع اخبار روزنامه‌اش را در ابتدای فعالیت‌، خبرگزاری پارس سابق (ایرنا)، رادیو، تلويزیون و نیز خبرگزاری‌های بزرگ دنیا که در ایران شعبه داشتند همچون رویترز و آسوشیتدپرس عنوان می‌کند و می‌افزاید: چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب، عضو گروه خاصی نبودم و همیشه برای همه سوال برانگیز بود که مدير روزنامه «خبر» حامی کدام گروه یا دسته است و پاسخ من همیشه این بوده است که عضو «حزب قانون» هستم و در چارچوب قانون کار می‌کنم.
 دهه 60، روزگار نقاب پوشان و پاره آجرها
واحدی پور بیان می‌کند: هیچ‌گاه مسايل شخصی ام را وارد حوزه خبر و روزنامه نکردم و با اشخاص سیاسی استان درگیر نشدم؛ اما برخی از این مشی بی طرفانه ما خوششان نمی‌آمد. بارها و بارها نقاب‌پوشانی به روزنامه ‌ریختند، به عنوان نمونه، بيش از 20 بار تابلوی نئون روزنامه را با آجر شکستند. برخی شب‌ها با سنگ و پاره آجر حمله می‌کردند، می‌خواستند مطالبی را علیه کسی چاپ کنیم؛ ‌اما زیر بار نمی‌رفتیم. زمانی یکی دوتا از آقایانی که سمت‌هایی داشتند دنبال تعطیلی ما بودند و هرکاری در هیات نظارت بر مطبوعات کردند تا این خواسته را به ثمر برسانند؛ اما چون در هیچ خط و ربطی قرار نداشتيم، موفق نشدند.
او درباره تعرض‌های شبانه به «خبرجنوب»، می‌گوید: دهه 60 سال‌هایی پرالتهاب داشت، برخی شب‌ها در ساعات يك و دو صبح، افرادی مانند «نینجاها» از دیوارها بالا می‌پریدند، جوراب به سر کشیده بودند، اول از همه دوشاخه تلفن‌ها را از پریز می‌کشیدند، بعد دنبال حذف یا چاپ خبری خاص بودند. درگیری‌ها خیلی زیاد بود. کارکنان را کتک می زدند و ماکت روزنامه‌ را که چندساعت براي طراحي آنها زحمت كشيده بوديم، پاره مي كردند، شيشه ها را مي شكستند و به به يكباره مي رفتند، اما ما می‌خندیدیم و دوباره ماکت را می‌بستیم، ولي به جای آنکه روزنامه را ساعت 6 صبح توزیع کنیم در ساعت 11 و 12 توزیع می‌کردیم.
روزنامه «خبر» با وجود گذران روز‌هایی پرتشویش و پرهیاهو، به گفته صاحب امتیازش، تاکنون حتی یک شماره هم تعطیل نشده است. اعتصاب هم در این روزنامه واژه‌ای نامانوس است، حقوق‌ها پرداخت شده و مسايل سیاسی دست و پا گیر، روزنامه را به تعلیق نکشانده است.
روزنامه رقیب
واحدی‌پور رقیب روزنامه‌اش را در سال‌های نخست انتشار از لحاظ خبررساني، روزنامه کیهان عنوان می‌کند و توضیح می‌دهد: رقیب همیشگی ما در انتشار اخبار، کیهان بود. مجوز «خبر» را برای چاپ صبح گرفتم، کیهان هم بعد از انقلاب روزنامه صبح شده بود. زمان خبرگیری را تا ساعت 2 بامداد گذاشته بودیم، امروز هم البته چنین است؛ برای اینکه از هیچ خبر جدیدی جا نمانیم و از افتخارات ماست که اولین روزنامه کشور بودیم خبرهاي دست اول را منتشر مي كرديم مانند خبر پيروزي نهايي انقلاب، انتصاب بازرگان، استعفاي بازرگان، آزادی خرمشهر و… را خيلي زودتر از روزنامه هاي اطلاعات و كيهان چاپ کرديم.
 آزادی بیان، ثمره انقلاب
این روزنامه‌نگار پیشکسوت در مقایسه‌ای درخصوص آزادی‌های مطبوعات و نیز مطالبات مخاطبان طی چهل سال گذشته، می‌گوید: در مقطع فعلی، مطالبات مردم به لحاظ آزادی‌هایی که وجود دارد، بیشتر شده و مخاطبان راحت‌تر می‌توانند از خواسته‌هایشان سخن بگویند. امروز بیشتر مطالبات اقتصادی است و مسايل سیاسی و اجتماعی نیز مردم را آگاه‌تر ساخته است. می‌توان گفت مردم بعد از انقلاب پرسشگر شده اند و هر مسئله‌ای را تجزیه و تحلیل می‌کنند. این روز‌ها سر هر کوچه و بازار شاهد نقد و نظرات مردم هستیم و فضای مجازی نیز همه را در هر زمینه‌ای صاحب‌نظر کرده است؛ در حالی که پیش از این،‌ کسی به اتفاقات این چنینی کاری نداشت.
از واحدی‌پور درباره شیرینی‌ها و تلخی‌های 40 سال انتشار روزنامه‌ پرسیدیم، می‌گفت: بهترین شیرینی آن است که هر روز صبح خيلي زود، وقتی با چاپخانه تماس می‌گیرم، می‌گویند مشکلی نبوده و دیگر اینکه تشکر مردم را می‌شنوم، این‌ دلخوشی‌ها خستگی را از تن بیرون می‌کند.
اما تلخی‌ها از دید این روزنامه‌نگار قدیمی، دشواری‌هایی است که به قول خودش آنها را حتی تا پای مرگ تجربه کرده، برای آنکه دست از اصولش برندارد.
«خبرجنوب»، از 5000 تا 65000 هزار شماره
تیراژ روزنامه «خبرجنوب» بنابر گفته صاحب ‌امتیاز آن، در سال‌های آغازین پنج هزار شماره بود و بیشترین آن بازمی گردد به پیش از گرانی کاغذ. او که معتقد است مردم همچنان از روزنامه‌ها استقبال می‌کنند، می‌گوید: روزنامه «خبرجنوب» تنها روزنامه‌ای است که در تاریخ مطبوعات ایران بیش از همه نشریات خارج از تهران تیراژ داشته است و در چهار دهه اخیر بیشترین تیراژمان 65 هزار نسخه بدون برگشتی بوده است.
واحدی پور می گوید: روزنامه «خبر» را امروز، همگان می شناسند. آنها که ورزش را دوست دارند با دو رنگ آبی و قرمز بالای صفحه روزنامه «خبر ورزشی» انس گرفته اند، آنها که سفر را می شناسند، روزنامه سه زبانه «توریسم» را می خوانند، سهم زنان، روزنامه «خبر بانوان» است، دانشجویان در بوفه‌های دانشگاه با «کتاب هفته خبر» چای می‌نوشند، نشریه ادبی «نوشتا» را می‌توان در برخي دکه هاي روزنامه‌ فروشی دیگر کشور‌های جهان دید و چشم به آشنایی گشود و علاقه مندان به عكس هاي ورزشي سه بعدي هم آنها را در مجله «ورزش و تصوير» مي بينند.
بازدید از موسسه فرهنگی مطبوعاتی «خبر» در شیراز افزون بر چهار ساعت به طول انجامید. از نقطه آغازین آن که نمایشگاه این روزنامه در بازتاب 40 سال حضور تاریخی ملت در راهپیمایی های 22 بهمن بود تا نقطه پایانی آن که موزه «خبر» و اطلاع از طرح های تحولی که بنیانگذار این رسانه در ذهن دارد.

  صفحه اول روزنامه های کشوری و استانی؛ پنج شنبه 18 بهمن ماه 1397 /تصاویر

امتیاز کاربران: 4.5 ( 2 رای)

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 1 =

بستن
بستن