نقطه آغاز این مسیر، چابهار و انتهای آن بندرعباس است. دوچرخه سوار و طبیعتگرد میتواند با اتوبوس خود را به چابهار برساند و بعد جادهها و شهرهای مسیر را طبق برنامه ریزی، با دوچرخه رکاب بزند.
توریسم آنلاین: وقتی دو سوم مسیرهایی که نشانیاش را میدهند، به نقاط جنوبی کشورمان وصل شود، عجیب نیست که در زمان به خط کردن آن مسیرها در این مطلب، صدای زیرینگ زیرینگِ دوچرخه پیرمرد جنوبی را که زیر لب زمزمه میکند: « دِریا موجِن کاکا… دِریا موجِن » را از دوردست ذهنتان بشنوید. اگر فکر یک سفر پاییزی هیجان انگیز با دوچرخه به سرتان زده از همین شهریور برنامه ریزی کنید.در ادامه با ما باشید با یک برنامه هیجان انگیز دوچرخه سواری از چابهار تا تهران.
آنوقت برای نشستن روی زین و پا گذاشتن بر لقلقه رکاب، لحظهها را باید شمرد؛ برای آنکه میلههای پِرپِری چرخها این سوی غروب،آنقدر بچرخند تا سرِ دوچرخه هم گیج برود. اما دلِ آدم باز از جادههای کویری، ساحلی و گرم زیرپایش کنده نشود. دوچرخه سواری کنارِ آب، خاک، کویر و کوهستان این کشور غنیمت است به خصوص در مسیر جادههای ساحلی؛ «دِریا موجن کاکا…».
عبور از غوغای درختهای کُنار چابهار
نقطه آغاز این مسیر، چابهار و انتهای آن بندرعباس است. دوچرخه سوار و طبیعتگرد میتواند با اتوبوس خود را به چابهار برساند و بعد جادهها و شهرهای مسیر را طبق برنامه ریزی، با دوچرخه رکاب بزند.
برای رسیدن به بندرعباس، هشت روز رکاب زنی در پیش است. شورِ درختهای کُنار را میتوان در مسیر بندرعباس و در شهر کُنارک از نزدیک دید. به خصوص که درختهای گرمسیریِ کُنار، وقتِ رکاب زنی تنه به تنه روی صورت آدم سایه بیندازند.
هرچند همه داشتههای کُنارک همینها نیست؛ چون در محدوده آن میتوان سراغ پهنه دشتهای سرگان، کهیر و لاش را هم گرفت. آنوقت به سمت شمال غرب چابهار رکاب زد و راهی منطقه گِل افشان شد. درست 20 کیلومتر بعد از روستای کهیر، برآمدگی تپههایی نمایان میشود که بلندای آنها به بیش از 50 متر نمیرسد. چشمه گِل افشان را به غَلَیان گِل خاکستری اش میشناسند.
حبابهای گِلی آرام آرام از دل زمین میجوشند، بزرگ میشوند، بُلوب بُلوب صدا میکنند و میترکند. چیزی شبیه به آتشفشانِ بی دود و بخار. گِلها آرام موج بر میدارند و حول نقطه جوشش، سخت میشوند. لابد تپههای کوتاه و نرم گل افشان هم با همین گِلهای لغزان، ورقه ورقه گوشت می آورَند و ارتفاع میگیرند.
محل بعدی در مسیر رکابزنی، میتواند شهر «لیردف» باشد. بعد هم بندر جاسک با رشته کوههای هشتی «بشاگرد» و قله مرتفعِ «کوه مِهر». رودخانه «جگین» هم که نام پرآب ترین رودِ استان را یدک میکشد از همین کوهها سرچشمه گرفته و میتواند به یکی از نقاط دیدنی سفر با چاشنی رکاب زنی تبدیل شود.
جاده پایانی نخستین مسیرِ دوچرخه سواری پاییزی، از میناب میگذرد و در نهایت به بندرعباس میرسد. هرچند علاقهمندان به رکاب زدن در جزیره قشم هم میتوانند سه تا چهار روز فرصت برای دوچرخه سواری و تفریح در این جزیره در نظر بگیرند و سازش درختان حرا با آبِ شور در قشم را از نزدیک ببینند.
رکاب زنی در مسیر بادهای موسمی
در طولِ رکاب زنی در این مسیر، سبز-آبی آرام دریا را کنار خود خواهید داشت.
البته بخشهایی از دریای عمان و اقیانوس هند هم در اثنای رکاب زدن در مسیرِ چابهار به گواتر، نمایان میشوند. آنطور که چراغی میگوید نقطه آغاز مسیر، چابهار است و انتهای آن به نقطه مرزی کشور با پاکستان در بندر «گواتر» میرسد.
در مسیر رکاب زدن تا این بندر، بیش از هرچیز تراش و شیارِ کوههای «مریخی» چابهاربیداد میکند. کوههایی که رنگ شان میان سفیدیِ برف و خاکستریِ آرامِ ابر مردد مانده و با هیچ ترفندی به شمایل کوههای دیگر کشور شباهت پیدا نمیکند. دامنِ چاک چاک این کوهها بیشتر به پلیسههای باز شده تکه پارچههای ضخیم و بلند میمانَد که نظم شان را در چین خوردن رعایت کرده اند و تا میانه راه همراه رکاب زنی شما میآیند.
وقتی مثلث کاروانسراهای کویری جاده شما میشود
نکته قابل توجه برای رکاب زدن در این مسیرِ کویری حضور یک مینی بوس یا خودروی حمایتی پشت سرِ گروه دوچرخه سواری است. این خودرو میتواند تجهیزات دوچرخه سواری را تا محل آغاز رکاب زنی برای گروه حمل کرده و در تمام طول مسیر آنها را مشایعت کند.
همراهی این خودرو با گروه دوچرخه سواران کویری برای جلوگیری از بروز اتفاقات احتمالی و امدادرسانی به موقع به افراد گروه ضروری است. نقطه آغاز رکاب زدن در این مسیر کویری شهرستان گرمسار است.
از گرمسار تا اولین توقفگاه دیدنی یعنی کاروانسرای «قصر بهرام» 50 کیلومتر مسیر سنگفرش شده پیش روی شماست. با رسیدن به این کاروانسرا تا جنوب شهرستان گرمسار رکاب زده اید. اما حدود 60 کیلومتر دیگر باید رکاب بزنید تا حجرههای قدیمی کاروانسرای 400 ساله «سفیداب» در کویر مرکزی ایران نمایان شود. کوه سفیداب و چشمه اش در نقطه جنوبی این کاروانسرا را به دیدنیهای مسیر اضافه کنید.
رکاب زنی تا کاروانسرای «مرنجاب» لااقل 50 کیلومتر دیگر ادامه دارد. بهترین زمان برای رکاب زدن در این جادههای کویری اواخر اسفند ماه و اوایل بهار است. البته برای دوچرخه سواری در این مسیر کویری دریافت مجوز از اداره محیط بانی استان سمنان ضروری است. برای دریافت این مجوز باید به سایت محیط بانی استان سمنان سر بزنید و فرم مربوط به بازدید از کاروانسرای قصر بهرام را تکمیل کنید. بعد از ارسال فرم و طی مراحل اداری، این مجوز ظرف یک روز صادر میشود. ذکر نام افراد گروه، کد ملی، نام پدر و شماره پلاک خودرویی که شما را در کویر همراهی می کند در این فرم الزامی است.
دوچرخه سواری در روستای سوگلی ناصرالدین شاه
این مسیر با تمام پستی و بلندیهایش دور تا دور روستای «اَمامه» را میپیماید و بعد از یک روز رکاب زدن، تفریح و چالش بالارفتن از یک شیب تند با دوچرخه را در کنار هم جمع میکند.
صفای رکاب زنی در مسیر دور اَمامه از دوراهی لواسان و فشم، بهسمت فشم آغاز میشود. همانطور که نردههای سرخ رنگِ آسایشگاه میانه مسیر را رد میکنید جاده، شما را به سمت اَمامه روستای سوگلی ناصرالدین شاه و «راحت آباد» هدایت میکند.
شیب تند جاده رکاب زدن در این محدوده را تا حدی مشکل خواهد کرد. مسیر دوچرخه سواری، اما بر شیب گرفتن پافشاری نمیکند و بعد از مدتی به سمت پایین سُر میخورَد. تقلا برای رکاب زدن همانطور که به سمتِ لواسان میروید از مسیرتان حذف میشود تا زمانی که به پایین گردنه قوچک برسید.
این مسیر را میتوان یک روزه هم رکاب زد و برای طی آن یک کوله پشتی مختص یک روز به همراه داشت. این کوله پشتی شامل مواد خوراکی مخصوص صبحانه، کربوهیدرات موردنیاز برای رکاب زدن یک روزه و میزان کافی آب است.
پیشنهادی برای تازه کارهای رکاب زن
مسیر پیشنهادی برای آنهایی که تا کنون تنها چهار-پنج جلسه دوچرخه سواری کردهاند به تصویه کهنهکارها در حاشیه سد «لتیان» یافت میشود.
سر تا ته مسیری که برای آماتورهای دوچرخه سواری مناسب است به 35 کیلومتر میرسد. نقطه آغاز لواسان است. درست بعد از گذر از میدان «بسیج» با گروه دوچرخه سواری تان در ابتدای روستای «افجه» قرار میگیرید.
از همین ابتدای کار خودتان را برای رکاب زدن در یک سربالایی تا روستای افجه آماده کنید. بعد از رسیدن به روستای افجه، یک جاده آسفالته، شما را به برگ جهان و نیکنام ده میرساند و سپس به سمت لتیان هدایت میکند.
از میان درختچههایی که در حاشیه لتیان روییده اند، یک جاده خاکی سر بر میآورَد که برای رکاب زدن در آن نیاز به انرژی بیشتری دارید چون مسیر این جاده سربالایی است. این جاده خاکی به راهی منتهی میشود که گروه دوچرخه سواری را به روستای افجه میرساند.
رکاب زدن در کنار آدمکهای سنگی پایتخت
قرار گرفتن در این مسیر، شما را به روستای آدمکهای سنگی میرساند. کوههایی که شاید حین رکاب زدن تصویر چهرههای سنگیِ خندان، گریان، پرخاشگر یا متعجب را در آنها پیدا کنید.
رکاب زنی تا روستای «وردیج» و «واریش» در شمال غرب تهران از انتهای بزرگراه شهید همت غرب میسر میشود. این مسیر از ابتدای راه، گروه شما را با سربالایی ملایمی میآزماید و بین 18 تا 20 کیلومتر جاده برای دوچرخه سواری در مقابلتان میگذارد.
اگر تصمیم دارید برای دوچرخه سواری از فضای داخل تهران بهره ببرید میتوانید به شهران و پارک جنگلی «کوهسار» هم سر بزنید، رکاب زدن در این مسیر برای رفت و برگشت، چهار ساعت زمان نیاز دارد. به این نکته دقت کنید که همیشه و در تمام برنامه ریزیهای دوچرخه سواریتان مسیرهای خلوت را برای رکاب زنی انتخاب کنید. علاوه بر این زمان آغاز دوچرخه سواری را به صبحِ زود و پایان آن را به قبل از تاریکی هوا موکول کنید.
دوچرخه سواری تا ارتفاع 2700 متری
پارک جنگلی «شیان» در لویزان میتواند گزینه مناسبی برای یک دوچرخه سواری گروهی سه تا چهار ساعته باشد. به خصوص که مسیر رکاب زدن در فصل بهار با زیباییهای این پارک جنگلی همراه است.
اگر برای دوچرخه سواری، شمال شرق تهران را انتخاب کرده باشید، رکاب زدن در مسیر پارک سوهانک نیز میتواند برای روزهای فروردین ماه مناسب باشد.
برای آغاز مسیر باید خودتان را به انتهای بزرگراه «ارتش» برسانید و به سمت گردنه قوچک، رکاب بزنید. یک مسیر شرقی دیگر برای رکاب زدن در محدوده شرقی پایتخت جادههای پارک سرخه حصار است تا جایی که شما و دوچرخه سواران همراهتان را به «ده ترکمن» برساند. این مسیر را با چهار ساعت رکاب زدن میتوان به پایان رساند.
از آنجا که جاده شمشک تا گردنه دیزین در بهار از مسیر خلوت و هوای مطلوبی برخوردار است، یکی دیگر از انتخابهای شما برای دوچرخه سواری میتواند همین مسیر باشد. به خصوص که فراز و نشیبِ آن، دوچرخه سوارها را تا ارتفاع 2700متری بالا میکشاند.
چالش رکاب زنی در کُردان و حوض سلطان
اگر خودتان را برای یک دوچرخه سواری پرتکاپو آماده کرده اید، بهتر است این مسیر را بگنجانید.
برای شروع باید از جاده کردان به سمت برغان بروید. درست در انتهای مسیری که به برغان میرسد جاده ای شیبدار شما را به مبارزه فرا میخواند، اما بعد از رسیدن به قله، همین مسیر با سرازیریاش به سمت کرج سُر میخورَد.
کن
در این مسیر، یک دوچرخه سواری تفریحی با جنب و جوشِ بالا در انتظار شماست. اما اگر به دوچرخه سواری در نواحی جنوبی تهران علاقهمند باشید میتوانید به سراغ دریاچه نمک «حوض سلطان» بروید.
برای شروع باید جاده قدیمِ قم را تا مسافت 40-30 کیلومتر جلو بروید. کاروانسرای «علی آباد» بهترین محل برای توقف خودروهایی است که اعضای گروه دوچرخه سواری را به این محل رساندهاند. رکاب زنی از همین جا تا شمال غربی دریاچه نمک ادامه مییابد. این مسیر را از ساعت هفت صبح تا ساعتهای اولیه بعدازظهر میتوان رکاب زد.
