ساز و کار جدید پرداخت سفرکارت 500 میلیون تومانی
محسنی‌بندپی: در سازوکار قبلی، امکان واگذاری و جابه‌جایی اعتبار وجود داشت و در برخی موارد، اعتبار بدون آنکه سفر واقعاً انجام شود، مبادله می‌شد؛ اما در طرح جدید، اعتبار پس از تحقق سفر به حساب واحد اقامتی واریز خواهد شد.
توریسم آنلاین: هما حاصلی/ گردشگری ایران این روزها با دو واقعیت هم‌زمان روبه‌روست؛ از یک سو، نیاز مردم به سفر و فاصله‌گرفتن از فشارهای روزمره بیش از پیش احساس می‌شود و از سوی دیگر، افزایش هزینه‌های سفر، به‌ویژه اقامت و حمل‌ونقل، امکان سفر را برای بسیاری از خانوارها محدود کرده است. در این میان، فعالان صنعت گردشگری نیز با چالش‌های اقتصادی و نوسان تقاضا مواجه‌اند؛ شرایطی که ضرورت اتخاذ سیاست‌های حمایتی مؤثر و قابل ارزیابی را دوچندان می‌کند.
در چنین فضایی، طرح «سفرکارت» بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است؛ طرحی که سابقه آن به دهه ۱۳۸۰ بازمی‌گردد، اما تجربه‌های پیشین آن نتوانسته‌اند انتظارات مربوط به تسهیل سفر و رونق پایدار گردشگری را به‌طور کامل برآورده کنند. اکنون پرسش اساسی این است که نسخه جدید سفرکارت چه تفاوتی با نمونه‌های قبلی دارد و چه سازوکاری می‌تواند مانع از تکرار ناکامی‌های گذشته شود؟
انوشیروان محسنی‌بندپی، معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرنگار «توریسم»، در تشریح تفاوت‌های این طرح، بر تغییر سازوکار تخصیص اعتبار و پرداخت به واحدهای اقامتی تأکید کرد؛ تغییری که به گفته وی، با هدف برطرف‌کردن برخی آسیب‌های تجربه‌های پیشین در نظر گرفته شده است.
پرداخت اعتبار پس از تحقق سفر
محسنی‌بندپی در پاسخ به پرسش «توریسم» درباره تفاوت سفرکارت جدید با طرح‌های اجراشده در سال‌های گذشته گفت: در سازوکار قبلی، امکان واگذاری و جابه‌جایی اعتبار وجود داشت و در برخی موارد، اعتبار بدون آنکه سفر واقعاً انجام شود، مبادله می‌شد؛ اما در طرح جدید، اعتبار پس از تحقق سفر به حساب واحد اقامتی واریز خواهد شد.
وی توضیح داد: واحدهای اقامتی ظرفیت‌ها و امکانات خود را در سامانه مربوط بارگذاری می‌کنند و متقاضیان سفر بر اساس گزینه‌های موجود، محل اقامت خود را انتخاب خواهند کرد. پس از انجام سفر، بانک عامل اعتبار مربوط را به حساب واحد اقامتی واریز می‌کند.
به گفته معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، در این شیوه، بانک عامل با واحد اقامتی طرف حساب خواهد بود و سازوکار جدید با هدف شناسایی و رفع برخی آسیب‌های موجود در طرح‌های قبلی طراحی شده است.
این تغییر، در صورت اجرای دقیق، می‌تواند احتمال استفاده از اعتبار خارج از هدف اصلی طرح را کاهش دهد؛ با این حال، تجربه طرح‌های حمایتی نشان می‌دهد که اصلاح شیوه پرداخت، تنها یکی از الزامات موفقیت است و به‌تنهایی نمی‌تواند تحقق اهداف نهایی را تضمین کند.
سهم مردم از مزایای سفرکارت چقدر است؟
معاون گردشگری در گفت‌وگوی «توریسم» در خصوص که چه نظارت بر قیمت‌گذاری مراکز اقامتی گفت: واحدهای اقامتی ظرفیت‌ها و امکانات خود را در سامانه معرفی می‌کنند و متقاضیان می‌توانند از میان گزینه‌های موجود انتخاب کنند.
تجربه طرح‌های گذشته نشان داده است که هر برنامه حمایتی، بدون نظارت مستمر و ارزیابی دقیق، ممکن است به‌تدریج از اهداف اولیه خود فاصله بگیرد. سفرکارت نیز برای آنکه به ابزاری مؤثر در توسعه گردشگری داخلی تبدیل شود، به سازوکاری شفاف و قابل سنجش نیاز دارد.
سفرکارت می‌تواند در صورت طراحی و اجرای درست، بخشی از این راهکار باشد؛ اما تحقق این هدف مستلزم آن است که حمایت مالی به کاهش واقعی هزینه سفر منجر شود، مراکز اقامتی در برابر تعهدات خود پاسخ‌گو باشند و نتایج اجرای طرح به‌صورت شفاف در اختیار افکار عمومی قرار گیرد.
