روستای موئیل مشگینشهر روستایی که با تکیه بر سه ظرفیت اصلی مواهب طبیعی کوه سبلان، زندگی عشایری و مجموعههای آبدرمانی امروز در آستانه یک فرصت تاریخی برای توسعه پایدار و اشتغالزایی روستایی قرار گرفته است.
توریسم آنلاین: هاجر شاهد جوقان/ موئیل مقصد نیست بهشتی است به یادماندنی. مشگینشهرعروس سبلان است و موئیل نگینی سبز بر تارک آن. چشم اندازهای بکر و رویایی، هوای پاک و سرشار از طراوت، فرح بخش ترین تجربه سفر به این پهنه سبز ابدی است.
باید از کنار چشمههای زلال و باغهای سیب و گیلاسش گذشت و در میان دشتهای پوشیده از گلهای وحشی دوید و محو تماشای معماری سنگی روستا شد تا زندگی در نگاهت رنگی تازه بگیرد .
عطر نان محلی داغ و صدای دلنشین جویبارها، در کنار مهماننوازی گرم مردمش، تجربهای فراموشنشدنی از زیبایی ناب و زندگی ساده اما ریشهدار روستایی را رقم میزند.
روستای «موئیل» در شهرستان مشگینشهر، با ترکیب کمنظیر چشمههای آبگرم، فرهنگ زنده عشایر شاهسون و چشماندازهای کوهستان سبلان، به یکی از ۸ کاندیدای نهایی ایران برای ثبت در فهرست بهترین دهکدههای جهانی گردشگری ۲۰۲۶ تبدیل شده است. پروندهای که موفقیت آن میتواند نقطهعطفی در جهش گردشگری جامعهمحور و رونق اقتصاد بومی استان اردبیل باشد.
روستای موئیل مشگینشهر روستایی که با تکیه بر سه ظرفیت اصلی مواهب طبیعی کوه سبلان، زندگی عشایری و مجموعههای آبدرمانی امروز در آستانه یک فرصت تاریخی برای توسعه پایدار و اشتغالزایی روستایی قرار گرفته است.
روستای موئیل در شهرستان مشگینشهر استان اردبیل و در فاصله ۱۵ کیلومتری جاده اصلی مشگینشهر به اردبیل، در جنوبشرقی این شهرستان واقع شده است. نام این روستا از دره موئیل گرفته شده که در آن قرار دارد. ارتفاع روستا از سطح دریا حدود ۲,۱۸۰ متر است و همین موضوع آن را در زمره سردترین روستاهای ایران قرار داده است. موئیل در دامنههای غربی کوه سبلان قرار دارد و از شمال و جنوب به ارتفاعات این کوه ختم میشود.
این موقعیت کوهستانی، تابستانی معتدل و خنک و زمستانی بسیار سرد برای روستا به ارمغان آورده است؛ ویژگیای که موئیل را در فصول گرم سال به مقصدی محبوب برای فرار از گرما تبدیل کرده است. دامنههای سبلان بهدلیل پتانسیل بالای انرژی زمینگرمایی، میزبان چشمههای آبگرم فراوانی در اطراف روستاست و در سالهای اخیر چشمههای آبگرم مصنوعی نیز به این مجموعه افزوده شده است.
مسیر دسترسی به روستا کوهستانی اما مناسب تردد خودرویی است؛ از جاده اصلی مشگینشهر- اردبیل، پس از رسیدن به دوراهی دیزو موئیل، از خروجی موئیل وارد میشوید.
موئیل بیش از یک قرن قدمت دارد و در اصل محل اقامت ییلاقی بوده که با مهاجرت عشایر شاهسون به روستایی دائمی تبدیل شده است. بیشتر اهالی به کشاورزی و دامداری مشغولاند؛ هرچند گرایش نسل جوان به مشاغل دیگر، از رونق نسبی این دو حرفه کاسته است. بر پایه گفته مدیرکل میراثفرهنگی استان اردبیل، آثار تاریخی مربوط به دورههای اشکانی و ساسانی نیز در این منطقه شناسایی شده است.
مجتمع آبدرمانی «آیقار قینرجه» که به گرمترین آبگرم جهان معروف است، با امکاناتی چون سونا، استخر، جکوزی و سالن ماساژ، به مقصد اصلی درمان دردهای عضلانی و مفصلی بدل شده است. چشمه آبگرم «آقسو» نیز در فاصله اندک از روستا، برای درمان بیماریهای عصبی و دردهای دست و پا کاربرد دارد و اقامتگاههای متعددی در کنار آن فعال است.
آبشار گورگور خیاوچای با ارتفاع ۱۲ متر در دامنه شمالی سبلان و ۵ کیلومتری روستا، حوضچهای دایرهایشکل دارد که زیستگاه قزلآلای خالقرمز گونهای نادر است. «جهنمدره» در شمالشرقی روستا با طبیعتی بکر، و قله کسری سومین قله مرتفع سبلان از دیگر جاذبههای منطقهاند. موئیل همچنین مبدأ صعود کوهنوردان به سبلان است.
زندگی عشایری در آلاچیقها، پخت نان محلی در تنور، تولیدات بومی و فرهنگ میزبانی اصیل، همان ظرفیتی است که کارشناسان آن را «تجربهای لوکس برای گردشگران اروپایی خسته از زندگی صنعتی» میدانند.
