غار خالو حسین در روستای میگوره شهرستان پاوه یک دههای است که پاتوق گردشگران شده و حالا با ورود به فهرست آثار ثبت ملی کشور روند توسعه زیرساختهای گردشگری برای آن آغاز خواهد شد.
توریسم آنلاین: پیرمرد هنوز زنده بود که گردشگران برای تماشای غار دستکندش میآمدند. خودش در کپری روبهروی غار و بر بلندی زندگی میکرد؛ جایی مشرف بر غار خالو حسین عثمانی که بین اهالی به خالو حسین کوهکن معروف است، سال ۱۳۹۵ در سن ۸۶ سالگی از دنیا رفت.
قصه یک خطی زندگی سخت او در از دست دادن پایش در جوانی بر اثر اصابت گلوله در زمان شکار، از دست دادن ۳ فرزند و همسرش، بیخانمان شدنش در روزگار جنگ تحمیلی و تلف شدن دامهایش خلاصه میشود؛ اتفاقی که برای برخی با افسردگی و خانهنشینی همراهاست. اما خالو حسین کوهکن کولهبار رنجهایش را به کوه برد و با تیشه به جان سنگهای کوه افتاد. زندگی عشایری، دامداری و کشاورزی را هم خوب میدانست. پس از کش و قوسهای فراوان بر سر ثبت ملی غار دستکند خالو حسین، به تازگی این اتفاق افتاد و این غار در روستای میگوره ثبت ملی شد.
۴ خانه در غار
خالو حسین کوهکن تمام این سالها با یک تیشه که خودش معتقد بود از الماس است، ۹ اتاق و ۴ خانه مجزا در دل کوه تراشید که در بعضی نقاط نسبت به سطح زمین ارتفاع کمتری دارد. در بعضی از اتاقها ارتفاع به ۱۷۰ تا ۱۸۰ سانتیمتر میرسد. ۲خانه تکاتاقی و ۲ تای دیگر شامل چند اتاق مجزا یا همان دالان است که هر دالان به دالان دیگری ختم میشود. خالوحسین در یکی از خانههای تکاتاقی بهطور مجزا مقبره خود را نیز با دستان خود کند، هرچند او را در قبرستان عمومی شهر بانه دفن کردند.
عقیل فرجی جاف، نتیجه دختری خالوحسین کوهکن، راهنمایی گردشگری کرمانشاه و کوچکترین عضو کمیسیون میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کرمانشاه است.
او میگوید: «خالو حسین سال ۱۳۶۱ در سن ۵۱ سالگی، کندن غار را آغاز کرد و آن را تا سال ۱۳۸۰ به پایان رساند. از همان زمان، گردشگران برای تماشا میآمدند. او با دخترعمویش ازدواج کرد و حاصل ازدواجشان ۶ فرزند بود. همسرش قبل از شروع جنگ تحمیلی از دنیا رفت. خالو حسین صاحب بزرگترین گله در روستا بود و ۱۲ خانه در روستا داشت، اما همه را در جنگ از دست داد. با دست خالی و فقط یک تیشه مزرعه تابستانیاش در کوه میگوره شاهکار خلق کرد.»
