غم به در برخلاف سیزدهبدر که با هدف دور کردن نحسی و گذراندن اوقات در طبیعت برگزار میشد، بهعنوان روزی برای کنار گذاشتن هرگونه غم و اندوه و آغاز دوباره با امید و انرژی مثبت شناخته میشد.
توریسم آنلاین:گزارش : ابوالفضل مهدی پور، عکس: ریحانه سید عطار و هستی فتوتی/ آئین سنتی «غم به در» از آئین های سنتی شوشتر توسط مردم و جمعی از علاقه مندان و دوست داران به تاریخ و فرهنگ شوشتر برگزار شد.
آداب و رسوم سنتی ، پیوندی عمیق با طبیعت، اساطیر و آیینهای مذهبی دارند و در طول تاریخ همواره باعث همبستگی اجتماعی و انتقال مفاهیم اخلاقی به نسلهای آینده شدهاند. شناخت و حفظ این آداب و رسوم نهتنها ما را با گذشته پیوند میدهد، بلکه فرصتی برای انتقال این فرهنگ غنی به دیگر ملل است.
هر آیین ، نمادی از بخشی از فرهنگ و تمدن ایرانی است و فرصتی برای شناخت بیشتر این سرزمین کهن فراهم میکند.
غم به در برخلاف سیزدهبدر که با هدف دور کردن نحسی و گذراندن اوقات در طبیعت برگزار میشد، بهعنوان روزی برای کنار گذاشتن هرگونه غم و اندوه و آغاز دوباره با امید و انرژی مثبت شناخته میشد.
در این روز، خانوادهها دور هم جمع میشدند، به موسیقی گوش میدادند، شعر میخواندند و با انجام بازیهای محلی و رقصهای سنتی، فضایی شاد و مفرح ایجاد میکردند.
غم به در نمادی از روحیه شاداب و پرانرژی شوشتریها بود که حتی پس از پایان تعطیلات نوروز، همچنان تلاش میکردند شادی و نشاط را در زندگی خود حفظ کنند
این آئین که جزو سنتهای گذشته شوشتر به شمار میرود،و سالها به فراموشی سپرده شده بود در دومین سال متوالی، شامل اجرای پیادهروی خانوادگی در بافت تاریخی شوشتر ، اجرای ورزشها و بازیهای قدیمی شوشتر(اش تی تی)، شعرخوانی و خواندن موسیقیهای زیبای محلی برگزاری نمادین بخشی از آداب و رسوم عروسی سنتی …مراسم برق زنان بود که توسط گروه فرهنگی و اوسونا و فعالان گردشگری فرهنگی ….. درتاریخ جمعه ۲۸ آذر ماه ۱۴۰۴ احیا شد.
همچنین شرکت کنندگان در آیین با امضای طوماری خواستار ثبت جهانی «بافت تاریخی شهر شوشتر» در فهرست میراث جهانی یونسکو شدند.
گفتنی است در سالهای اخیر با ورود بخش خصوصی جشنوارهای در زمینه فرهنگی و تاریخی برگزار شد که اگر به صورت دائمی و مداوم برگزار شوند، پس از چند سال، اینگونه جشنوارهها به برندی برای استان و شوشتر تبدیل خواهند شد و خود عامل جذب توریسم به استان وشوشتر میشوند.
باید با هم تلاش کنیم تا این آداب و رسوم کهن را به شکلی زیبا و اصیل زنده نگهداریم و آنها را به نسلهای آینده منتقل کنیم. هر قدمی که در این مسیر برداریم، چراغی برای آینده فرهنگ ایران خواهد بود. شما نیز میتوانید بخشی از این حرکت باشید و در حفظ این میراث گرانبها نقشآفرینی کنید.
