
زریبار در همه فصول سال زیباست، حتی در زمستان؛ در روزهای سرد زمستان، سطح دریاچه کاملا یخ میبندد به حدی که میتوان روی آن راه رفت
توریسم آنلاین: مریوان نگینی دارد، آبی، سبز، سبزآبی؛ دریاچهی زریبار . با افسانههایی از پیدایش آن. دریاچهای که آبش از هیچ رودی تأمین نمیشود و از هزاران چشمهی خفته در سینهاش فوران میکند.
آبی که سرسبزی و طراوت و تنوع گیاهی و جانوری و خیلی چیزهای دیگر را به این منطقه هدیه داده است، از جمله ماهیهای خوشمزهای که تازه به تازه از دل دریاچه صید و روی زغال منقلها کباب میشوند و طعمی بهیادماندنی در ذهن و دهان مسافران به یادگار میگذارد.

زیبایی های شگفت انگیز طبیعی، کوههای جنگلی، نیزارهای بدیع،زریبار را به مرکز سیاحتی وگردشگری در کردستان و مریوان تبدیل کرده است، به طوری که هر سال هزاران نفر از مناطق مختلف کشور برای دیدن جاذبه های منحصر به فرد شهرستان مریوان سفر می کنند.
این تالاب بزرگ ترین و زیباترین دریاچه آب شیرین باختر ایران و یکی از منحصر به فردترین دریاچه های آب شیرین در جهان به شمار میرود و کلیه شرایط جامع یک تالاب بین المللی را داراست. سیاه ماهی خالدار، سیاه ماهی معمولی و عروس ماهی از گونه های بومی دریاچه هستند. گیاهان خاردار و نیهای حاشیه دریاچه، بارهنگ آبی، نیلوفر آبی، پیچکها و جگن زیبایی دریاچه را بیشتر کردهاند. اگر با علاقه مندی ویژه به عنوان مثال پرنده نگری به زریوار رفته اید، دوربین دو چشمی را فراموش نکنید. چون در زریوار زیستگاه انواع پرندگان بومی و مهاجر مثل اردک سرحنایی و سرسبز، بوتیمار بزرگ و کوچک، انواع چنگر، پرستوهای دریایی، کشیم بزرگ و کشیم کوچک، کاکائی ها، حواصیل خاکستری، خوتکا و پرندگان شکار همچون سنقرتالایی و دلیچه وجود دارد.
یکی از شگفتی های این دریاچه زیبا، جزیرههای متحرک آن است. این جزیره ها از ریشه در هم تنیده نی و گیاهان حاشیه دریاچه هستند که همراه با حرکت باد و جریان آب از سایر گیاهان کنار دریاچه جدا شده و در نقاط مختلف دریاچه حرکت میکنند مساحت برخی از آنها به 20 متر مربع هم میرسد.
جاده دور دریاچه:
از جاذبههای دیگر گردشگری مریوان جاده دور دریاچه زریبار است که مثل حلقهای دور دریاچه کشیده شده است. مردم و مسافرین از این جاده سیاحتی جهت تفریحات خود استفاده میکنند. در حاشیه این جاده، 6 روستا قرار گرفته که عبارتند از: روستاهای بردهرشه، ینگیجه، کانیسپیکه، پیرصفا، درهتفی، کانیسانان و نی که طبیعت بکر این روستاها و همچنین سرسبزی و چشمههای آب فراوان در کنار دریاچه زیبایی خاصی را به آن بخشیده که توجه هر رهگذری را به خود جلب میکند. دراطراف این جاده باغات و چمنزار های زیبایی وجود دارند. گفتنی است طول این مسیر که از سه راهی نی شروع و به سهراهی بردهرشه منتهی میشود حدود 18 کیلومتر میباشد.
دشت بیلو و کویله:
دشت بیلو در 15 کیلومتری شهرمریوان قرار دارد. این دشت با پوشش گیاهی مناسب و چشمههای آب و همچنین جنگلهای اطراف آن پذیرایی تعداد زیادی از اهالی شهر و روستاهای اطراف است،. مردم در دامن طبیعت زیبا و سرسبز دشت بویژه درطول روز و ایام تعطیلات ساعتها وقت خود را به تفرج در آنجا سپری میکنند. یکی دیگر از اماکن دیدنی استان کردستان آبشار (کویله) است که در شهرستان مریوان و در مسیر جاده مریوان سقز واقع است.
مسیر زیبا:
از سنندج تا مریوان بسته به فصلی که برای سفر انتخاب کرده اید رنگ های متنوعی را در جاده خواهید دید. 65 کیلومتر راه را که بپیمایید بعد از گذر از پیچی به نگل می رسید. از مردم منطقه که بپرسید خواهند گفت این قرآن یکی از چهار قرآن خطی ای است که در زمان خلیفه سوم به رشته تحریر در آمده، به چهار اقلیم دنیا فرستاده شده و قسم دروغ به آن گناهی بزرگ و نابخشودنی است. علاوه بر آن، مسجدی که قرآن در آن نگهداری می شود و همچنین معماری روستا هم برای شما دیدنی خواهد بود.
روستای نگل به دلیل داشتن قرآن قدیمیای معروف شده که امروز به شدت توسط خود اهالی هم از آن حفاظت می شود. این قرآن در قطع رحلی بزرگ چند بار دزدیده شد، اما دوباره به دست اهالی بازگشت و امروزه در محفظه ای شیشه ای همچون یک امامزاده از آن نگهداری میشود. مردم محلی می گویند در سال های دور، چوپانی هنگام چرای گوسفندان صندوقچه ای در خاک می یابد که قرآن تاریخی نگل در جلدی از چرم به رنگ قهوه ای تیره در آن قرار دارد. این جلد به پوست آهو شهرت دارد.
مسیر 15 کیلومتر مانده به مریوان به یک دو راهی می رسید که دو دلتان می کند. اینجا دو راهی اورامان تخت است. می توانید پیش از دیدار زریبار شبی را در اورامان تخت اقامت کنید و بر سر مزار پیر شالیار بروید. جاده مریوان تا اورامان آسفالت شده است.
ماسوله غرب:
این روستای پلکانی در 63 کیلومتری جنوب مریوان قرار دارد و یکی از روستاهای تاریخی ایران است. ارتفاعات این منطقه در بهار و تابستان بسیار زیبا بوده و در زمستان بسیار سرد است. مراسم پیر شالیار در اردیبهشت و بهمن ماه برگزار می شود که میتوانید برنامه سفر را طوری تنظیم کنید که در این ماه ها در روستا باشید و مراسم آیین پیر شالیار را از نزدیک ببینید در هر زمان که در اورامان تخت باشید می توانید به زیارت پیر شالیار بروید که در 500 متری روستاست.
علاقه مندان به غذاهای محلی می توانند طعم آش دوغ (دوغه وا)، ساوار، گردول، ترخینه، آش گزنه، یتیمچه با گوشت گوسفند، شدروا، پرشین، کلاته و انواع کباب های محلی این منطقه را بچشند. پس از اقامتی یکشبه در روستای افسانه ای اورامان تخت به سمت دو راهی مریوان باز گردید و از سمت چپ جاده و بعد از طی حدود یک ساعت از دو راهی به مریوان برسید.
چطور برسیم؟
برای رسیدن به زریبار ، اول از همه باید به مریوان رفت؛ شهری که دریاچه در دل آن قرار دارد. تا همین چند سال پیش دریاچه در فاصله 3کیلومتری بیرون شهر قرار داشت. اما با گسترش مریوان، دریاچه هم جزئی از متعلقات شهر شد.
اگر از تهران قصد آغاز سفر دارید، سه راه پیش روی شماست: هواپیما، اتوبوس و خودروی شخصی، که بهترین گزینه برای رسیدن به دریاچه، سفر با خودروی شخصی و عبور از شهرهای ساوه، همدان، قروه، سنندج و پیمودن 637 کیلومتر راه است. پس از عبور از پیچ و خم های مسیر، از سمت شرق وارد مرکز استان کردستان می شوید. می توانید نیم روزی را صرف دیدن سنندج کنید یا یکراست و بدون معطلی آماده یک سفر 125 کیلومتری تا مریوان و زریبار شوید.











